سلام به همه . بلاخره دیروز حموم و دستشویی با اتفاق کفبازی پسرها تموم شد و ما الان منتظران واقعی بهار هستیم . برنامه فعلا همون کیشه ولی تا دقیقه نود معلوم نیست مقصد بشه کیش یا قشم. اصولاهرتصمیمی همسر بگیره تا 99 درصد طبق اون برنامه میشه و همسرکیش رو میگه. این روزها روزهای خوبیه و همسر همچنان شاد می باشد و به طبع پسرهاو همسرشان نیز شاد می باشند . خدارو شکر . یه جرقه هایی برا پستم خورده .ایشالا اینور عیداونم درستشه . انشا اللهاومدم یه گزارش کوتاه بدم و برم.

چقدر دلت به درد میاد قلبت تیر می کشه وقتی می بینی پدر مادر خواهر و برادرت اینقدر درحقت بیمهری می کنن . چه حس بدیه به یکیشون اعتمادمیکنی می بینی از همون داری میخوری . چه حس بدیه وقتی می بینی اونها دلشون اصلا باتو نیست و خیلی خیلی دوره. ایکاش ایکاش اینقدراحساس بدی نداشتم . چقدراحساس غریبگی !! اونوقت من من من هرچی هست ونیست رو میگم اونوقت اون ع و ض ی ها بامن اینجورین و مارمولک بازی درمیارن . به یه چیز معتقدم که خدا نون قلب هرکسی رو میزاره جلوش . اینه که ارومم می کنه . گاهی وقتا با خودم که تنها میشم احساس خشنب ودن خودم رو ریشه یابی میکنم ! من ازون اول مورد ت

سلام

مدتی بود که مهد و خودم حس میکردم مهد یکم بی خیالی طی میکنه .حس خوبی نداشتم . بلاخره دکتر - نوار مغزی - مرکز مشاوره و نهایت یه سری بازی با کلی هزینه

یه روزکاری میکنه و بازی ها رو خوب انجام میده و بعضی روزها هم تو مودش نیست .

این کشو قوسهاگذشته و من خیلی این مدته غر زدم

خواب شبانه پسرها بهتر شده و منو همسر بسان خرس میخوابیم . همه چیز داره اروم اروم پیش میره .

خدایا خیلی بهت تشکر بدهکارم . خدایا متشکرم

سلام . این روزها داره خدا رو شکر خوب میگذره . دو شب اقامت شبانه به همراه بچه ها تو باغ داشتیم . مسافرت و در پی تعویض خونه و جشن تولد و ... که به روایت تصویر اپلود میکنم طی یکی دو روز .

نمی دونم ازکی ننوشتم قرار شد با عکس بیام ولی هرکاری کردم عکسها آپلود نشد که نشد دوست دارم از روزمره ها بنویسم . از اول امسال کلی داستانهای مختلف داشتیم . کلی مثل تولد پسر تو باغ و ماجراهایی که داشت و غرهایی که از خواهر شوهر شنیدم . ماجرای سفر به رشت وشرکت درمسابقات شنای وزارت نیرو و کسب مدال و احساس غروری که پسر در حال مدال گرفتنم داشت . برنامه رفتن همسر به مسابقات ورزشی ونبودن 8 شب که تو این10 سال اتفاق نیفتاده بود و هنوز ادامه داره اتفاقهای خوبی برام بودکه نفهمیدم 5 ماه مثل برق وباد رفت . ولی یه چیز کوچولو و شاید خیلی بزرگ

روزجمعه مصادف با 20 شهریور قراربودراه بیفتیم ساعت 8 صبح ازخونه زدیم بیرون . سرراه حلیم رو گرفتیم رفتیم خونه پدر همسر.حلیم رو دیدن خوشحال شدن هرچندسفره صبحانه حاضر بود اونم بهش اضافه شد. رفتیم صبحانه رو با اونا خوردیم.همه خوشحال بودیم . بعد از صرف صبحانه تند تند وسایل اونارو گذاشتیم تو ال نود . بعد از اتمام بله ! ال نود پنچر شده است . همسر سوار بر وانت شده و لاستیک رو برد . ساعت شده بودنه و نیم . پدر همسر بالای مودار داشت انگور می چید تا با خودمون ببریم . خلاصه یه بار زاپاس رو بنداز دوباره زاپاس رو جاشبذار و هی شل کن سفت کن (کلی وسیله بذار بالا بذار پایین )ساعت 1